absolwent Instytutu Filologii Orientalnej Uniw. Wrocławskiego (1950), doc. (1963), prof. nadzw. (1971), prof. zw. (1979), orientalista, turkolog, mongolista, ałtaista, żołnierz AK (1943-1944), pracownik naukowy Katedry Filologii Indyjskiej i Instytutu Orientalistycznego w Uniwersytecie Warszawskim (1951-1994), roczny stażysta w Moskwie, Leningradzie i Irkucku, w ZSRS (1956-1957), dziekan Wydziału Neofilologii UW (1968-1973), prorektor UW (1973-1975 i 1982-1985), z nominacji PZPR kandydat na rektora UW w wyborach do władz uniwersyteckich (przed 3 XII 1984).