członek NSDAP (1944-1945), żołnierz Wehrmachtu (1944-1945), jeniec sowiecki (1945), student prawa i ekonomii w Uniwersytecie w Getyndze (1946-1949), student politologii i historii w Uniwersytecie w Princeton w USA (1949-1950), doktor praw w Uniwersytecie w Getyndze (1952), prawnik, konstytucjonalista, polityk, działacz SPD (1947-), asystent w Bundestagu (1952-1956), współpracownik Fundacji Forda w Kolonii i Berkeley (1956-1960), habilitowany (1960), zastępca profesora (1961-1963) i profesor w Uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim (1963-), poseł do Bundestagu (1969-1994), sekretarz ministra sprawiedliwości RFN (1967-1969), minister ds. specjalnych, szef Kancelarii (1969-1972), minister ds. badań i technologii oraz minister poczty i telekomunikacji (1972-1974), członek zarządu SPD (1973-1991), adwokat (1974-), wiceprzewodniczący Klubu Parlamentarnego SPD (1977-1990), uczestnik polsko-niemieckiego spotkania W. Brandta i władz SPD z działaczami KIK w Warszawie (8 XII 1985), zaproszony na Kongres Intelektualistów w Obronie Pokojowej Przyszłości Świata (I 1986), zwolennik poglądu o destabilizującej roli Karty 77 i "Solidarności" (przed 10 IV 1986), autor powieści kryminalnych.