etatowy urzędnik Ministerstwa Sprawiedliwości, minister sprawiedliwości, dyrektor specjalnego Departamentu Nadzoru Sądowego Ministerstwa Sprawiedliwości, organizator szczególnego sposobu rozpatrywania karnych spraw politycznych, kierownik Sekcji Tajnej w Ministerstwie Sprawiedliwości, rozpatrującej wyłącznie sprawy z dekretu o odpowiedzialności za klęskę wrześniową i faszyzację kraju oraz za zdradę narodu, która wydała poza procedurą karną wyroki śmierci na 396 osób (1950-1955), orędownik wymierzania najwyższych kar (do 15 lat więzienia w ustawie o obronie pokoju) za słuchanie polskojęzycznych, niezależnych, zachodnich stacji radiowych (lata 50.).